Yaklaşık üç yıldır sürdürülen araştırmalar kapsamında, farklı bölgelerden toplanan pamuk tohumları laboratuvar ortamında incelenerek genetik düzeyde geliştirme süreçlerine tabi tutuldu. Çalışmalarda bitkinin büyüme süreçleri kontrollü iklimlendirme sistemleri ve özel besi ortamları kullanılarak yürütüldü.
Araştırmada, klasik ıslah yöntemlerine kıyasla daha kısa sürede sonuç alınabilen genetik düzenleme tekniklerinin kullanıldığı ve bu sayede pamuk bitkisinin tekstil açısından kritik özelliklerinin hedeflendiği bildirildi.
Pamuk üretiminde lif kalitesinin artırılmasının, tekstil sektöründe hammadde kalitesine katkı sağlayabileceği ve dışa bağımlılığın azaltılmasına yönelik potansiyel taşıdığı değerlendiriliyor.
Türkiye’nin pamuk ithalatının yüksek seviyelerde seyrettiği, ihracat miktarının ise daha düşük kaldığı bilinirken, geliştirilen yöntemlerin orta ve uzun vadede üretim verimliliğini artırabileceği ve sektörün uluslararası rekabet gücünü güçlendirebileceği ifade ediliyor.
Çalışmalarda ayrıca daha az su ve kimyasal kullanımına ihtiyaç duyan, sürdürülebilir pamuk çeşitleri geliştirilmesinin de hedeflendiği belirtiliyor.
Araştırmanın ilerleyen süreçte iplik ve kumaş performansı gibi tekstil zincirinin farklı aşamalarında da test edilerek sanayiye entegrasyonunun değerlendirileceği kaydediliyor.
Arife SALMAN
